deny
بیان کردن اینکه چیزی درست نیست یا قبول نکردن آن.
To state that something is not true or refuse to accept it.
«او انکار کرد که گلدان را شکسته است.»
“She denied breaking the vase.”
«او انکار کرد که هیچ دخالتی داشته باشد.»
“He denied having any involvement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی امتناع از انجام کاری یا درخواست است بجای deny استفاده میشود اما برای انکار واقعیتها نه؛ مثلا refuse help درست است اما refuse a fact خیر.
Common. Can replace 'deny' when refusing actions or requests but not when negating facts; e.g., 'refuse help' works, 'refuse a fact' does not.
رسمی. عمدتاً در زمینههای حقوقی یا رسمی برای انکار مسئولیت یا ارتباط به کار میرود؛ در مکالمات روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. Used mainly in legal or official contexts to explicitly deny responsibility or connection; less common in everyday speech.
متضادها
از کسی گرفتن اجازه دسترسی به چیزی یا جلوگیری از داشتن یا انجام آن.
To refuse someone access to something or prevent them from having or doing it.
«مدرسه به دلیل دیر رسیدن ورود او را نپذیرفت.»
“The school denied him entry for being late.”
«دسترسی او به پروندههای محرمانه رد شد.»
“She was denied access to the confidential files.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی امتناع از دادن اجازه یا دسترسی است میشود جایگزین deny کرد؛ مثلا refuse entry مانند deny entry است.
Common. Usable interchangeably when denying permission or access; e.g., 'refuse entry' works like 'deny entry'.
رسمی. وقتی از عمد چیزی مانند اطلاعات یا حمایت را نگه میدارند استفاده میشود؛ در رد دسترسی روزمره کمتر است.
Formal. Often used when deliberately keeping something back, like information or support; less common in everyday denials of access.