corroborate
یک بیانیه، نظریه یا یافته را تأیید یا پشتیبانی کردن.
To confirm or give support to (a statement, theory, or finding).
«شهادت شاهد عینی گزارش پلیس را تایید کرد.»
“The eyewitness testimony corroborated the police report.”
«شواهد جدیدی برای اثبات داستان او پیدا شد.»
“New evidence emerged to corroborate her story.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اظهار یا نشان دادن اینکه چیزی درست یا صحیح است. 'تایید کردن' به طور خاص به ارائه شواهد اضافی اشاره دارد، در حالی که 'confirm' میتواند یک تأیید ساده باشد. 'میتوانم تأیید کنم که جلسه ساعت ۱۰ صبح است.' صحیح است. 'شواهد جدید داستان شاهد را تایید کرد.' میتواند 'corroborate' نیز باشد.
Everyday. To state or show that something is true or correct. 'Corroborate' specifically implies providing additional evidence, while 'confirm' can be a simple affirmation. 'I can confirm the meeting is at 10 AM.' works. 'The new evidence confirmed the witness's story.' can also be 'corroborated'.
رسمی. ارائه شواهدی برای اثبات صحت چیزی. از نظر معنی بسیار نزدیک به 'corroborate' است، اما 'substantiate' اغلب به ارائه اثبات محکم اشاره دارد، در حالی که 'corroborate' میتواند هرگونه شواهد پشتیبان باشد.
Formal. To provide evidence to support the truth of something. Very close in meaning to 'corroborate', but 'substantiate' often implies providing solid proof, whereas 'corroborate' can be any supporting evidence. 'You need to substantiate your claims with facts.' works.