corrosion
تخریب تدریجی و زوال یک ماده، معمولاً فلز، بهدنبال واکنش شیمیایی با محیط اطرافش.
The gradual destruction or deterioration of a material, usually metal, by chemical reaction with its environment.
«خوردگی به مرور زمان لوله فلزی را ضعیف کرد.»
“Corrosion weakened the metal pipe over time.”
«رنگ میتواند از خوردگی سطح فولاد جلوگیری کند.»
“Paint can prevent corrosion on steel surfaces.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. مخصوص اکسید شدن آهن و فولاد است؛ نوعی خوردگی است ولی محدودتر. مثلاً 'زنگ زدن دوچرخه' درست است ولی 'خوردگی پلاستیک' نیست.
Everyday. Specifically for iron and steel oxidation; a form of corrosion but more limited in scope. 'Rust on a bike' works, 'corrosion on plastic' doesn't.
رسمی/علمی. فرایند شیمیایی عامل خوردگی و زنگزدگی؛ در متون علمی قابل جایگزینی است ولی در کاربرد عمومی نه همیشه.
Formal/scientific. The chemical process causing corrosion and rust; interchangeable in scientific contexts but not always in general use.