verb (فعل)commonpast (گذشته): deniedpast participle (مفعولی): denied-ing (حال): denying3rd (سوم): denies
فعل — انکار کرد
انکار کردرد کرد
گفتن که چیزی درست نیست یا رد کردن درخواست یا دسترسی (زمان گذشته 'deny').
To say that something is not true or refuse access, permission, or a request (past tense of 'deny').
«او اتهامات را انکار کرد.»
“He denied the allegations.”
«دسترسی به کاربر داده نشد.»
“Access was denied to the user.”
تفاوت با واژههای مشابه
refused— رد کرد
رایج. معنی مشابه ولی refused بیشتر برای رد کردن درخواستها یا پیشنهادها است.
Common. Similar meaning, but refused more about declining offers or requests directly.