disease
وضعیت پزشکی که عملکرد طبیعی بدن را مختل کرده و باعث بروز علائم میشود.
A medical condition that impairs normal body function and causes symptoms.
«بیماری قلبی یکی از علل اصلی مرگ در جهان است.»
“Heart disease is a leading cause of death worldwide.”
«او به بیماری نادری مبتلا تشخیص داده شد.»
“He was diagnosed with a rare disease.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معمولاً به جای disease به کار میرود اما illness بیشتر تجربه فرد از ناخوشی را نشان میدهد. مثلاً «او از بیماری مزمن رنج میبرد» هر دو درست است اما heart disease رسمیتر است.
Common. Generally interchangeable with 'disease' but 'illness' often refers to the subjective experience of being unwell; 'disease' is more clinical. E.g., 'She suffers from a chronic illness' fits as does 'disease', but 'heart disease' is more formal.
رسمی/پزشکی. معمولاً برای شرایط روانی یا عملکردی به جای بیماری استفاده میشود و در گفتار عادی مناسب نیست. مثلاً anxiety disorder درست است ولی anxiety disease نه.
Formal/medical. Often used for mental or functional conditions rather than infections or physical diseases. Can replace disease in medical contexts but not always appropriate in casual speech. E.g., 'anxiety disorder' vs 'anxiety disease'.