dissuade
کسی را قانع کردن که کاری را انجام ندهد.
To persuade someone not to do something.
«تلاش کردم او را از سیگار کشیدن منصرف کنم.»
“I tried to dissuade him from smoking.”
«او از ترک شغلش منصرف شد.»
“She was dissuaded from quitting her job.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/معمولی. در بیشتر موارد میتواند جایگزین dissuade شود، مثلا 'دلسرد کردن او از ترک کار' مناسب است اما در 'دلسرد کردن او از سرمایهگذاری' کمتر شخصی به نظر میرسد.
Common/formal. Can replace dissuade in most contexts when meaning preventing an action. For example, 'discourage him from quitting' works well, but 'discourage her from investing' can seem less personal than 'dissuade'.
رایج. زمانی که دلیل منصرف کردن خطر باشد با dissuade همپوشانی دارد. مثلا 'هشدار دادن به او که نرود' بیشتر هشدار است ولی dissuade بیشتر قانع کردن است.
Common. Often overlaps with dissuade when the reason to prevent an action is danger. 'Warn her not to go' can convey a caution, while dissuade is more about persuasion.