disturber
کسی که نظم را به هم میزند یا مزاحمت ایجاد میکند.
A person who interrupts or causes disorder or trouble.
«مزاحم جلسه را با صدای بلند قطع کرد.»
“The disturber interrupted the meeting loudly.”
«معلمان سعی میکنند مزاحمان را با آرامش کنترل کنند.»
“Teachers try to handle disturbers calmly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنای مشابه دارد اما معمولاً به کسی گفته میشود که بدون اجازه وارد مکانی میشود و الزاما رفتار مختلکننده ندارد.
Common. Similar meaning but usually refers to someone who enters a place without permission; not always causing disturbance by behavior.
غیررسمی/رایج. گاهی قابل جایگزینی با disturber است وقتی کسی مشکلات ایجاد میکند؛ troublemaker تاکید بر عمدی بودن این کار دارد.
Informal/common. Interchangeable with disturber when referring to someone causing problems; 'troublemaker' implies intentional problems.