peacemaker
شخصی که به خاتمه دادن درگیریها و ایجاد صلح بین طرفها کمک میکند.
A person who helps to end conflicts and bring about peace between parties.
«او در طول اختلاف بهعنوان صلحطلب عمل کرد.»
“He acted as a peacemaker during the dispute.”
«جامعه به یک صلحطلب برای حل اختلافات نیاز دارد.»
“The community needs a peacemaker to resolve conflicts.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی کسی به صورت رسمی به حل اختلافات کمک میکند میتواند جایگزین شود؛ برای نقشهای عمومی ایجاد صلح استفاده نمیشود.
Formal. Interchangeable when someone officially helps resolve conflicts; not used for general peacekeeping roles. For example, 'mediator in a legal dispute' fits but not 'he is a peacemaker in his family' necessarily.
رسمی/حقوقی. مخصوص کسی است که بهصورت رسمی حکم میدهد؛ محدودتر از peacemaker است و در بافتهای غیررسمی قابل جایگزینی نیست.
Formal/legal. Used specifically for someone who judges disputes officially; narrower than peacemaker. Not interchangeable in informal contexts.