entitled
داشتن حق یا ادعایی برای چیزی، معمولاً یک امتیاز یا مزیت.
Having a right or claim to something, often a benefit or privilege.
«او پس از ۲۰ سال کار حق دریافت حقوق بازنشستگی دارد.»
“She is entitled to a pension after 20 years of work.”
«کارمندان طبق قرارداد حق مرخصی سالانه دارند.»
“Employees are entitled to annual leave according to the contract.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای داشتن اجازه رسمی یا قانونی است و در مورد حقوق یا امتیازات میتواند جایگزین باشد.
Formal. Emphasizes official or legal permission, interchangeable when referring to rights or privileges.
رسمی/غیررسمی. به معنی داشتن شرایط لازم است و گاهی وقتی حق بر اساس شرایط باشد جایگزین است.
Formal/informal. Means meeting required conditions; sometimes interchangeable when entitlement depends on qualifications.
متضادها
احساس داشتن که بدون دلیل خاصی سزاوار رفتار یا امتیاز ویژه است.
Feeling that one inherently deserves special treatment or privileges without justification.
«او رفتار پررویانه داشت و بدون تلاش انتظار ترفیع داشت.»
“He acted entitled and expected a promotion without effort.”
«برخی جوانان امروزی احساس میکنند بلافاصله مستحق موفقیت هستند.»
“Some young people today feel entitled to success immediately.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. به داشتن امتیازات بدون زحمت اشاره دارد؛ گاهی جایگزین است اما 'entitled' بار منفی بیشتری دارد.
Informal. Implies having advantages often unearned; sometimes interchangeable but 'entitled' carries more negative sense of expectation.
منفی. کسی که حس برتری و مستحق بودن بیش از حد دارد؛ مرتبط اما شدت بزرگتری دارد.
Negative. Describes someone with an overbearing sense of entitlement; related but stronger in tone.