verb (فعل)commonpast (گذشته): extinguishedpast participle (مفعولی): extinguished-ing (حال): extinguishing3rd (سوم): extinguishes
فعل — خاموش کرد
خاموش کردفنلاند
گذشته فعل extinguish؛ خاموش کردن آتش یا نور.
Past tense of 'extinguish'; to put out a fire or light.
«قبل از خوابیدن، آتش اردوگاه را خاموش کردند.»
“They extinguished the campfire before sleeping.”
«آتشنشان سریعاً شعلهها را خاموش کرد.»
“The firefighter extinguished the blaze quickly.”