fail
در رسیدن به هدف خود ناموفق بودن.
Be unsuccessful in achieving one's goal.
«او دوباره در امتحان رانندگی خود مردود شد.»
“He failed his driving test again.”
«نقشه به طرز اسفناکی شکست خورد.»
“The plan failed miserably.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. اغلب در زمینه آکادمیک استفاده میشود (مثلاً «در یک امتحان مردود شدن»). رسمیتر از 'fail' نیست و عموماً برای اهداف کلیتر زندگی استفاده نمیشود.
Informal. Often used in an academic context (e.g., 'flunk a test'). Less formal than 'fail', and generally not used for broader life goals.
ادبی/رسمی. به یک تردید لحظهای یا از دست دادن قدرت اشاره دارد، نه یک شکست کامل. «شجاعتش لغزید» به جای «او در امتحان لغزید». مستقیماً با 'fail' قابل جایگزینی نیست.
Literary/Formal. Suggests a momentary hesitation or loss of strength, not a complete failure. 'His courage faltered' rather than 'He faltered the exam'. Not directly interchangeable with 'fail'.
متضادها
از انجام کاری غفلت کردن؛ فراموش کردن.
Neglect to do something; omit.
«او فراموش کرد جزئیات مهم را ذکر کند.»
“He failed to mention the important detail.”
«از ارسال به موقع درخواست خود کوتاهی نکنید.»
“Don't fail to submit your application on time.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به عدم توجه یا مراقبت اشاره دارد که منجر به انجام ندادن کاری میشود. هنگام توصیف کوتاهی در انجام وظیفه به دلیل بیتوجهی، با 'fail' قابل جایگزینی است.
Common. Implies a lack of care or attention, which results in not doing something. Interchangeable with 'fail' when describing a failure to fulfill a duty due to oversight.
رسمی. به معنای حذف یا کنار گذاشتن چیزی است، اغلب عمدی یا سهوی. اگرچه مشابه است، اما 'fail' بر عمل انجام ندادن و 'omit' بر عدم وجود چیزی تمرکز دارد.
Formal. Means to leave out or exclude something, often intentionally or through oversight. While similar, 'fail' focuses on the act of not doing, 'omit' on the absence of something.
عمل یا موردی از شکست خوردن یا ناموفق بودن.
An act or instance of failing or proving unsuccessful.
«پروژه یک شکست کامل بود.»
“The project was a complete fail.”
«او هر اشتباه را یک فرصت یادگیری میداند، نه یک شکست.»
“He considers every mistake a learning opportunity, not a fail.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. 'Failure' شکل اسمی رایجتر برای وضعیت یا مورد عدم موفقیت است. 'Fail' به عنوان اسم اغلب غیررسمی است یا در بافتهای خاصی مانند 'epic fail' استفاده میشود.
Common. 'Failure' is the more common noun form for the state or instance of not succeeding. 'Fail' as a noun is often informal or used in specific contexts like 'epic fail'.
رایج. به یک عقبنشینی موقت یا تأخیر در پیشرفت اشاره دارد، به این معنی که موفقیت نهایی هنوز ممکن است. 'Fail' عدم موفقیت قطعیتری است.
Common. Implies a temporary reversal or delay in progress, suggesting eventual success is still possible. 'Fail' is a more definitive lack of success.