بازگشت
noun (اسم)common
بیهودگیبیفایده بودن
حالت یا کیفیت بیفایده بودن یا بیاثر بودن؛ بیهودگی.
The quality or state of being pointless or ineffective; uselessness.
«آنها به بیهودگی تلاشهایشان برای تغییر نظر او پی بردند.»
“They realized the futility of their attempts to change his mind.”
«اعتراض او بیهودگی سیستم را نمایان کرد.»
“His protest highlighted the futility of the system.”
تفاوت با واژههای مشابه
uselessness— بیفایده بودن
رایج. زمانی که روی عدم کارایی یا فایده تاکید باشد جایگزین خوبی است، مثل «بیفایده بودن بحث». برای جنبههای وجودی یا احساسی بیهودگی مناسب نیست.
Common. Can replace 'futility' when focusing on lack of utility or benefit, e.g. 'the uselessness of arguing'. Not ideal when emphasizing existential or emotional aspects of futility.