investigator
فردی که به طور رسمی برای کشف حقایق و انجام بررسی تحقیق میکند، معمولاً برای امور قضایی یا رسمی.
A person who carries out a formal inquiry or examination to discover facts, especially for legal or official purposes.
«محقق مدارک جدیدی در محل جرم پیدا کرد.»
“The investigator found new evidence at the crime scene.”
«او به عنوان محقق خصوصی برای یک شرکت حقوقی کار میکند.»
“She works as a private investigator for a law firm.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره کسی که جرم را حل میکند صحبت میکنیم قابل جایگزینی هستند ولی کارآگاه معمولاً به فرد پلیس اشاره دارد؛ در حالی که investigator دامنه وسیعتری دارد.
Common. Interchangeable when referring to someone solving crimes, but 'detective' implies police work; 'investigator' is broader including other inquiries.
رایج. در موارد بررسی رعایت قوانین یا استانداردها قابل جایگزینی است ولی در تحقیقات جنایی کمتر.
Common. Can replace 'investigator' when referring to officials examining compliance or standards, less so for criminal investigation.