irrefutable
غیرقابل انکار یا رد؛ حقیقتی که هیچ شکی در آن نیست.
Impossible to deny or disprove; unquestionably true or valid.
«دانشمند اثبات غیرقابل انکاری برای نظریه ارائه داد.»
“The scientist presented irrefutable proof of the theory.”
«استدلال او چنان قوی بود که غیرقابل رد بود.»
“Her argument was so strong it was irrefutable.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به چیزی که نمیتوان انکار یا تردید کرد اشاره میشود جایگزین خوبی است، مثلا 'حقایق غیرقابل انکار' مشابه 'حقایق غیرقابل رد' است. به نسبت irrefutable عمومیتر است.
Common. Can replace 'irrefutable' when emphasizing something that cannot be denied or disputed, e.g. 'undeniable facts' is similar to 'irrefutable facts'. It is more everyday than 'irrefutable'.
رسمی. در متون جدی یا علمی برای تأکید بر غیرقابل تردید بودن چیزی استفاده میشود، مثلا 'شواهد بیچون و چرا'. در مکالمه روزمره کمتر به کار میرود.
Formal. Used in serious or academic contexts to stress something cannot be contested or doubted, e.g. 'incontestable evidence'. Less common in everyday speech.