undeniable
غیرقابل انکار و مشخصاً درست یا قطعی.
Impossible to deny or dispute; clearly true or certain.
«بیشتر شواهد غیرقابل انکار بودن جرم او را نشان میدهند.»
“Her guilt is undeniable based on the evidence.”
«حقیقت غیرقابل انکار این است که زمین به دور خورشید میچرخد.»
“The undeniable fact is that the earth revolves around the sun.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در متنهای رسمی بجای undeniable به معنی حقیقت غیرقابل انکار به کار میرود — evidence indisputable کاربرد دارد ولی undeniable کمی رایجتر است.
Formal. Interchangeable in formal contexts to stress unquestionable truth — 'indisputable evidence' fits while 'undeniable' is slightly more common, everyday.
رسمی/آکادمیک. بر شواهد یا استدلالهای غیرقابل رد تأکید دارد. بیشتر در زمینههای علمی و حقوقی استفاده میشود تا مکالمه روزمره.
Formal/academic. Emphasizes evidence or arguments that cannot be refuted. Used mostly in academic or legal contexts; less in casual speech.
رایج. بر یقین تأکید دارد اما کمتر از undeniable؛ بیشتر در موقعیتهای عمومی نه بحثهای علمی یا حقوقی به کار میرود.
Common. Emphasizes certainty but less strong than undeniable, often in general situations rather than debates about facts.