refute
اثبات اینکه یک گفته یا استدلال نادرست یا غلط است.
To prove that a statement or argument is wrong or false.
«دانشمند نتیجهگیریهای مطالعه قبلی را رد کرد.»
“The scientist refuted the previous study's conclusions.”
«او با مدارک واضح، اتهامات را رد کرد.»
“She refuted the allegations with clear evidence.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای منطقی یا علمی که اثبات غلط بودن مسئله است به جای refute استفاده میشود؛ refute معمولاً به معنای اثبات با شواهد است.
Formal. Interchangeable with 'refute' in contexts of showing something is false, especially in logical or scientific arguments; 'refute' often implies actively disproving with evidence.
غیررسمی. وقتی بخواهند ایده یا افسانهای را علنی و مردود کنند استفاده میشود. کمتر رسمی و گاهی دقیقتر از refute نیست.
Informal, popular. Used when exposing false ideas or myths, often in public or casual contexts. Less formal than 'refute' and sometimes less precise.