laugh
صداها و حرکات صورت و بدن را که نشان میدهد چیزی را خندهدار یا سرگرمکننده میدانید، تولید کردن.
To make the sounds and movements of the face and body that show that you find something funny or amusing.
«آنها با صدای بلند به جوک کمدین خندیدند.»
“They laughed loudly at the comedian's joke.”
«به اشتباهات او نخندید.»
“Don't laugh at his mistakes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک خنده آرام و آهسته، اغلب با خود، که نشان از سرگرمی دارد. 'او از جوک پوزخند زد' درست است، اما 'chuckle' صدایی بسیار ملایمتر از یک 'laugh' کامل است.
Common. A quiet, soft laugh, often to oneself, indicating amusement. 'He chuckled at the joke' works, but 'chuckle' is a much gentler sound than a full 'laugh'.
رایج. یک خنده سبک، اغلب عصبی یا احمقانه. معمولاً با کودکان یا زنان، یا در موقعیتهای تفریح خفیف یا شرمساری همراه است. 'بچهها به دلقک ریز خندیدند'.
Common. A light, often nervous or silly laugh. Typically associated with children or women, or in situations of mild amusement or embarrassment. 'The children giggled at the clown'.
رایج. یک خنده خشن، زیر یا پر سر و صدا، که اغلب با جادوگران یا لحنی بدخواهانه همراه است. با خنده عادی و شاد قابل جایگزینی نیست.
Common. A harsh, high-pitched, or noisy laugh, often associated with witches or a malicious tone. Not interchangeable with a normal, joyful laugh.
عمل خندیدن یا صدایی که هنگام خندیدن تولید میشود.
An act of laughing or the sound produced by laughing.
«خندهاش اتاق را از شادی پر کرد.»
“Her laugh filled the room with joy.”
«او یک خنده بلند سر داد.»
“He let out a loud laugh.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک خنده بلند و بیبندوبار. خاصتر و شدیدتر از یک 'خنده' عمومی. 'یک قهقهه از ته دل'.
Common. A loud, unrestrained burst of laughter. More specific and intense than a general 'laugh'. 'A hearty guffaw'.
رایج. یک خنده آرام و آهسته یا صدای سرگرمی. به عنوان اسم، خود صدا است. 'او کمی پوزخند زد'.
Common. A quiet, soft laugh or sound of amusement. Used as a noun, it's the sound itself. 'He gave a little chuckle'.