noun (اسم)formal
اسم — تنهایی
تنهاییانزوا
حالت تنها یا منزوی بودن.
The state of being alone or solitary.
«تنهایی باعث احساس غم او شد.»
“The loneness made her feel sad.”
«او تنهایی را به جمع ترجیح میداد.»
“He preferred loneness to crowds.”
تفاوت با واژههای مشابه
solitude— تنهایی
رسمی. بر وقت آرام تنهایی تاکید دارد، تفاوت معنی با loneness.
Formal. Emphasizes peaceful alone time, different nuance from loneness.