mediation
فرآیند حل اختلاف از طریق حضور یک شخص بیطرف که به توافق طرفین کمک میکند.
The process of resolving a dispute or conflict by involving a neutral third party to help negotiate an agreement.
«آنها از طریق میانجیگری به توافق رسیدند.»
“They reached a settlement through mediation.”
«میانجیگری میتواند به جلوگیری از پروندههای پرهزینه دادگاه کمک کند.»
“Mediation can help avoid costly court cases.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برخلاف میانجیگری، حکمیت شامل تصمیمی است که توسط شخص بیطرف تحمیل میشود نه توافق طرفین. در موارد حقوقی یا تجاری به کار میرود.
Formal. Unlike mediation, arbitration involves a decision imposed by the neutral party rather than a negotiated agreement. Used in legal or business disputes.
رایج. به طور کلی به گفتوگو برای رسیدن به توافق اشاره دارد، اما لزوما حضور شخص بیطرف مانند میانجیگری نیست.
Common. Refers broadly to discussions to reach agreement, but negotiation may not involve a neutral third party as mediation does.