mediocrity
اسم — سرسری بودن
حالتی که فرد یا چیزی، معمولی یا کمتر از حد متوسط است و برتری ندارد.
The state or quality of being average or below average; lack of excellence.
«او به جای تلاش برای برتری، با متوسط بودن قانع شد.»
“He settled for mediocrity instead of trying to excel.”
«متوسط بودن فیلم، مخاطبان را ناامید کرد.»
“The film's mediocrity disappointed the audience.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی بر عادی بودن و نبود تمایز تاکید داریم بجای mediocrity استفاده میشود، مانند 'the ordinariness of the work'. معادل ضعیف بودن نیست.
Common. Can replace mediocrity when emphasizing plainness or lack of distinction, e.g. 'the ordinariness of the work.' Does not imply poor quality strongly.
رایج. وقتی ضعف یا کیفیت پایین مد نظر است، مثل 'a feeling of inferiority' استفاده میشود اما برای حالت متوسط خنثی کاربرد ندارد.
Common. Interchangeable when stressing being worse or lower quality, e.g. 'a feeling of inferiority.' Not used for neutral average.