misgive
mis·give/mɪsˈɡɪv/
verb (فعل)formalpast (گذشته): misgavepast participle (مفعولی): misgiven-ing (حال): misgiving3rd (سوم): misgives
فعل — نگران بودن
نگران بودنبدگمان بودن
به کسی احساس تردید یا شک دادن؛ درباره چیزی دچار بدبینی یا نگرانی شدن.
To cause someone to feel doubt or suspicion, to have misgivings about something.
«احساس میکنم طرح موفق نخواهد شد.»
“I misgive that the plan will succeed.”
«او درباره صداقت او شک دارد.»
“She misgives about his honesty.”
تفاوت با واژههای مشابه
doubt— تردید داشتن
رایج. گاهی هنگام بیان عدم اطمینان قابل تعویض است.
Common. Sometimes interchangeable when expressing uncertainty or mistrust.