negotiator
کسی که برای رسیدن به توافق مذاکره یا معامله میکند.
A person who conducts negotiations or bargains to reach an agreement.
«مذاکرهکننده به هر دو طرف کمک کرد به توافق برسند.»
“The negotiator helped both sides reach a deal.”
«او در مذاکرات بینالمللی مذاکرهکننده ماهری است.»
“She is a skilled negotiator in international talks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی بر نقش بیطرف سوم در کمک به توافق تأکید باشد جایگزین مناسب است، مثلاً «میانجی اختلاف را حل کرد»، اما وقتی طرف مستقیم مذاکرات است، نه.
Formal. Can replace 'negotiator' when emphasizing impartial third-party helping negotiation, e.g. 'mediator resolved the dispute', but not when referring to direct parties negotiating.
غیررسمی. معمولاً برای کسی که در خرید و معامله برای قیمت چانه میزند استفاده میشود و کمتر رسمی است.
Informal. Used especially when someone negotiates prices or deals. Less formal than 'negotiator' and often used in shopping or buying contexts.