شخصی که با چیزی مخالفت یا نارضایتی خود را بیان میکند.
A person who expresses disagreement or opposition to something.
«مخالف درباره قانون جدید نگرانیهایش را مطرح کرد.»
“The objector raised concerns about the new law.”
«چند مخالف در جلسه حرف زدند.»
“Several objectors spoke out at the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینه حقوقی یا رسمی به کار میرود؛ وقتی میخواهیم مخالفت رسمی را تأکید کنیم جایگزین objector است، مثل «مخالف در دادگاه». در مکالمه روزمره کمتر رایج است.
Formal. Used chiefly in legal or formal settings; can replace 'objector' when emphasizing formal disagreement, e.g., 'a dissenter in court'. Less common in everyday conversation.
رایج/رسمی. گاهی میتواند جایگزین objector باشد وقتی کسی مخالف یک ایده یا طرح است، ولی opponent میتواند به معنی رقیب هم باشد. objector بر مخالفت تأکید دارد نه رقابت.
Common/formal. Can sometimes replace 'objector' when referring to someone opposing an idea or plan, but 'opponent' can also mean a competitor. 'Objector' implies objection rather than competition.