pariah
فردی که توسط جامعه یا گروهی طرد و کنار گذاشته شده است.
A person who is rejected and excluded by society or a group.
«پس از رسوایی، او در جامعه یک طردشده شد.»
“After the scandal, he became a pariah in the community.”
«او احساس طردشدگی میکرد چون هیچکس نمیخواست با او صحبت کند.»
“She felt like a pariah because no one wanted to talk to her.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره فردی که توسط جامعه طرد شده باشد میتوان به جای pariah استفاده کرد؛ outcast کلیتر و غیررسمیتر است.
Common. Interchangeable with 'pariah' when referring to someone rejected by society; 'outcast' is more general and used informally. For example, 'He felt like an outcast' works, similar to 'pariah.'
رسمی. به کسی که مجبور به ترک وطن شده میگوید و گاهی با pariah زمانی که طرد شامل تبعید باشد جایگزین میشود، ولی exile معمولاً به ترک فیزیکی اشاره دارد.
Formal. Refers to someone forced to live away from home or country, sometimes interchangeable with 'pariah' when social rejection involves banishment. 'Exile' usually implies physical removal.