حالتی که در آن چیزی اهمیت، شناختهشدگی یا برجستگی دارد.
The state of being important, well known, or noticeable.
«هنرمند پس از نمایشگاه به شهرت رسید.»
“The artist gained prominence after the exhibition.”
«برجستگی او در این حوزه کاملاً بجا است.»
“Her prominence in the field is well-deserved.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در هنگام اشاره به اهمیت قابل جایگزینی با prominence است، اما در معنای ظاهری و فیزیکی قابل جایگزینی نیست.
Common. Can replace 'prominence' when referring to significance, but not in physical appearance contexts. Example: 'The importance of education' vs. not interchangeable in 'a facial prominence'.
رسمی. بیشتر به معنی معروف بودن است و فقط در زمینه شهرت قابل جایگزینی است.
Formal. Refers mainly to being known or famous. Can replace 'prominence' only in contexts about fame. Example: 'His notability in science' vs. not for physical features.
متضادها
بخشی فیزیکی که بیرون زده یا قابل توجه است، مثل برجستگی روی بدن، زمین یا سطحی دیگر.
A physical part that sticks out or is noticeable, such as a raised area on the body, land, or another surface.
«کوه برآمدگی مشخصی دارد که از دور دیده میشود.»
“The mountain has a distinctive prominence visible from afar.”
«یک برجستگی کوچک روی استخوان باعث درد شده بود.»
“A small prominence on the bone was causing pain.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. برای چیزهای برجسته فیزیکی استفاده میشود و در این معنا قابل جایگزینی است.
Common. Used for something that sticks out physically; can replace 'prominence' in this context. Example: 'A projection on the rock' works as 'a prominence on the rock'.
رسمی/فنی. به طور خاص به بخشهای برجسته اشاره دارد و در متون علمی جایگزین میشود.
Formal/technical. Specifically means a raised part; can replace 'prominence' in formal or scientific contexts. Example: 'A protuberance on the bone'.