purity
حالت یا کیفیت پاک بودن، بدون ناخالصی یا آلودگی، یا فساد اخلاقی.
The state or quality of being pure, free from contaminants, impurities, or moral corruption.
«پاکی آب قبل از نوشیدن آزمایش شد.»
“The purity of the water was tested before drinking.”
«او پاکی دل و نیتهای او را تحسین کرد.»
“She admired his purity of heart and intentions.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. فقط به عدم وجود کثیفی فیزیکی اشاره دارد، پس وقتی درباره تمیزی اشیاء یا محیطها صحبت میشود میتواند بجای purity استفاده شود.
Common. Refers specifically to physical absence of dirt, so interchangeable with purity only when speaking of cleanliness of objects or environments.
رایج/رسمی. بیشتر به پاکی اخلاقی یا تجربی اشاره دارد، مخصوصاً کودکان، بنابراین فقط در زمینههای انتزاعی یا اخلاقی قابل جایگزینی است.
Common/formal. Refers mainly to moral or experiential purity, especially of children, so interchangeable only in abstract or moral contexts.