prove
با ارائه شواهد یا دلیل نشان دادن که چیزی درست است.
To show that something is true by providing evidence or argument.
«او نظریه خود را با شواهد قوی اثبات کرد.»
“She proved her theory with strong evidence.”
«باید ثابت کنی که آنجا بودهای.»
“You need to prove that you were there.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در موقعیتهای علمی یا حقوقی استفاده میشود و تأکید بر ارائه مدرک واضح دارد؛ اما prove کاربرد عمومیتر و رایجتر است.
Formal. Can replace 'prove' mostly in contexts emphasizing clear evidence — 'demonstrate' is often used in scientific or legal contexts; however, 'prove' is more general and common.
رسمی/فنی. وقتی منظور بررسی صحت یا درستی است، مخصوصاً در اسناد یا دادهها؛ کمتر در حس حقوقی یا استدلالی به جای prove استفاده میشود.
Formal/technical. Used when checking accuracy or truth, especially in documentation or data; less common to replace 'prove' in legal or argumentative senses.
با عمل یا آزمون، قابلیت یا ویژگی خود یا چیزی را نشان دادن.
To demonstrate the quality, character, or ability of oneself or something by action or trial.
«او خود را به عنوان یک رهبر خوب ثابت کرد.»
“He proved himself a good leader.”
«محصول اثربخشی زیادی را نشان داد.»
“The product proved to be very effective.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی منظور نشان دادن توانایی یا ویژگی است میتواند جایگزین prove شود، اما formal نیست و شدت بیان شواهد را ندارد.
Everyday. Can replace 'prove' when referring to revealing ability or character, but 'show' is less formal and less strong in evidential sense.
رسمی. به معنی مطمئن ساختن است؛ گاهی با prove همپوشانی دارد اما بیشتر درباره تأیید است تا ارائه دلیل جدید.
Formal. Suggests making certain; can overlap with 'prove' in some cases but often less about original evidence and more about corroboration.