rent
پرداخت منظمی که مستاجر به مالک برای استفاده از ملک میدهد.
A payment made regularly by a tenant to an owner for the use of property or land.
«اجارهبها هر ماه اول پرداخت میشود.»
“The rent is due on the first of every month.”
«او برای آپارتمانش ۸۰۰ دلار اجاره میپردازد.»
“She pays $800 in rent for her apartment.”
متضادها
پرداخت پول برای استفاده موقت از ملک یا زمین متعلق به دیگری.
To pay money to use property or land owned by someone else for a period of time.
«آنها خانهای نزدیک ساحل اجاره میکنند.»
“They rent a house near the beach.”
«برای آخر هفته یک ماشین کرایه کردم.»
“I rented a car for the weekend.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در قراردادهای ملکی طولانی بیشتر استفاده میشود. برای استفاده کوتاهمدت مثل خودرو معمولاً rent بیشتر کاربرد دارد.
Formal. Often interchangeable with 'rent' when referring to property agreements, but 'lease' usually implies a longer, fixed term. 'Renting a car' fits better than 'leasing a car' for short use.
رایج/غیررسمی. معمولاً برای اجناس یا وسایل است، نه ملک. بیشتر در انگلیسی بریتانیایی رایج است.
Common/informal. Used for temporary use of things like vehicles or equipment. Not usually for properties. 'Hire a car' is common, 'rent a car' is similar but 'hire' is more British English.
متضادها
دادن اجازه استفاده از ملک یا زمین به دیگری در ازای پرداخت پول.
To allow someone else to use property or land in exchange for payment.
«او آپارتمانش را به دانشجویان اجاره میدهد.»
“He rents his apartment to students.”
«آنها در تابستان خانهشان را اجاره دادند.»
“They rented their house during the summer.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای اجاره دادن ملک با قرارداد رسمی بیشتر کاربرد دارد.
Formal. Used for renting out property, often with contractual terms. Similar meaning to 'rent out' but 'lease' implies formal agreement.
رایج/غیررسمی در انگلیسی بریتانیایی. به معنای اجاره دادن ملک است و در آمریکایی کمتر استفاده میشود.
Common.informal in British English. Used to mean renting out property to tenants. E.g., 'I let my apartment' means 'I rent out my apartment'. Not common in American English.