ویژگی یا حالتی که به خاطر ارتباط با دین یا خدایی مقدس و محترم شمرده میشود.
The quality or state of being holy or deserving respect because of a connection to religion or divinity.
«همه بازدیدکنندگان به قدوسیت این مکان احترام میگذارند.»
“The sacredness of the site is respected by all visitors.”
«او به طور عمیق قدوسیت مراسم را احساس کرد.»
“She felt the sacredness of the ceremony deeply.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مذهبی. زمانی که به پاکی دینی و طبیعت الهی تاکید دارد، قابل جایگزینی با sacredness است، مانند «قدوسیت معبد». بیشتر در زمینههای دینی به کار میرود.
Formal/spiritual. Interchangeable when emphasizing religious purity and divine nature—e.g., ‘holiness of the temple’ works similarly to 'sacredness of the temple'. Used more in religious contexts.
رسمی. بر تقدس غیرقابل تجاوز و پاکی اخلاقی مرتبط با دین تاکید دارد. در مباحث قانونی یا مذهبی جدی استفاده میشود و در مکالمه روزمره کمتر معمول است.
Formal. Emphasizes inviolability and moral purity related to religion. Used in legal or serious religious discussions. Less common than 'sacredness' in everyday speech.