shame
احساس ناخوشایندی که از آگاهی به انجام کاری اشتباه یا شرمآور به وجود میآید.
A painful feeling caused by the awareness of having done something wrong or embarrassing.
«او پس از دروغ به دوستش، شرم عمیقی احساس کرد.»
“He felt deep shame after lying to his friend.”
«رفتن زودهنگام از مهمانی، باعث شرمندگی بود.»
“Leaving the party early was a shame.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در موقعیتهای اجتماعی برای ناراحتی یا خجالت به کار میرود؛ لزوماً به معنای گناه اخلاقی نیست. «خجالت او واضح بود» درست است ولی «شرم او واضح بود» بیشتر بار اخلاقی دارد.
Common. Interchangeable in social contexts referring to feeling uncomfortable or self-conscious; not always implying moral wrongdoing. 'His embarrassment was obvious' works, but 'His shame was obvious' implies more serious moral feeling.
رسمی. بیشتر به احساس مسئولیت از خطا اشاره دارد. گاهی جایگزین شرم میشود ولی گناه بار اخلاقی دارد. «او پس از دروغ گفتن احساس گناه کرد» درست است؛ «شرم» بیشتر بر ناراحتی تأکید دارد.
Formal. Refers more to a feeling of responsibility for wrongdoing. Sometimes used interchangeably with shame but guilt focuses on moral fault. 'She felt guilt after lying' works; 'She felt shame' emphasizes emotional discomfort.
متضادها
وارد کردن احساسی منفی که باعث شرمندگی یا خجالت شخص میشود.
To cause someone to feel ashamed or embarrassed.
«آنها او را به خاطر شکستن قوانین شرمنده کردند.»
“They shamed him for breaking the rules.”
«او بهصورت عمومی برای اشتباهاتش شرمنده شد.»
“She was shamed publicly for her mistakes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنی نزدیک دارد؛ شرم بار اخلاقی قویتر است و خجالت معمولاً ناراحتی اجتماعی سبکتر است. «او برای دیر آمدن او را شرمنده کرد» قویتر از «او را خجالت داد» است.
Common. Very close in meaning; 'shame' often implies stronger moral judgment, while 'embarrass' can be lighter and acute social discomfort. 'He shamed her for coming late' is stronger than 'He embarrassed her'.
رسمی. اشاره به پایین آوردن عمدی کرامت فرد دارد و سختتر از شرم است. «او را جلوی همه تحقیر کرد» از «او را شرمنده کرد» سختتر است.
Formal. Implies strong, deliberate lowering of someone's dignity. Often harsher than shame. 'He humiliated her in front of everyone' is stronger than 'He shamed her'.
برای بیان تأسف یا ناراحتی از چیزی به کار میرود.
Used to express that something is a pity or disappointing.
«چه حیف که نمیتوانی به مهمانی بیایی.»
“It's a shame you can't come to the party.”
«چه شرم است که او کنسرت را از دست داد.»
“What a shame he missed the concert.”