unbearable
صفت — تحملناپذیر
چنان ناخوشایند یا سخت که نتوان آن را تحمل کرد.
Too unpleasant or difficult to accept or endure.
«گرما در اتاق کوچک قابل تحمل نبود.»
“The heat was unbearable in the small room.”
«صدای ساختوساز را تحملناپذیر یافت.»
“She found the noise from the construction unbearable.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینههای جدی یا رسمی به کار میرود که به معنای تحملناپذیر است — برای مثال 'درد تحملناپذیر' مناسب است اما در صحبتهای روزمره بیشتر 'unbearable' گفته میشود.
Formal. Used mostly in serious or official contexts to mean not able to be tolerated — 'intolerable pain' works well, but informal speech prefers 'unbearable'.
رسمی/ادبی. به چیزی بسیار اذیتکننده یا ناخوشایند گفته میشود که نمیتوان تحمل کرد، معمولاً درباره رفتار یا شرایط. در گفتار روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal/literary. Refers to something extremely annoying or unpleasant that one cannot endure, often about behavior or conditions. Less common in everyday speech.