villain
شخصیتی در داستان یا نمایش که مقابل قهرمان قرار میگیرد و کارهای بد انجام میدهد.
A character in a story or play who opposes the hero and commits evil acts.
«تبهکار تلاش کرد گنج را بدزدد.»
“The villain tried to steal the treasure.”
«او همیشه در فیلمها نقش آدم بد را بازی میکند.»
“She always plays the villain in movies.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در ادبیات برای مخالف قهرمان بهکار میرود که همیشه شرور نیست؛ فقط در بافت ادبی جایگزین villain میشود.
Formal. Usually used in literature to refer to the opponent of the protagonist, not always evil; can replace 'villain' only in literary contexts.
غیررسمی. به فرد کلاهبردار یا خلافکار گفته میشود؛ وقتی منظور خلافکاری است جایگزین villain میشود، اما در معنای داستانی خیر.
Informal. Refers to a dishonest or criminal person; can replace 'villain' when focusing on crime but not in literary sense.
فردی بدجنس یا ظالم در زندگی واقعی.
A cruel or wicked person in real life.
«اورا شرور محله مینامیدند.»
“He was called the villain of the neighborhood.”
«شرور نشو و کمک کن.»
“Don't be a villain and help us out.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و کمی قدیمی. به فردی با اخلاق بد گفته میشود؛ برای تأکید بر شرارت در واقعیت جایگزین واژه villain میشود.
Formal/old-fashioned. Suggests a morally bad person; can replace 'villain' to emphasize wickedness in real life.
روزمره. به کسی که جرم انجام میدهد گفته میشود؛ فقط وقتی منظور خلافکاری قانونی باشد جایگزین villain میشود.
Everyday. Refers to someone who commits crimes; can replace 'villain' only when the badness is legal wrongdoing.