حالت یا وضعیتی که در آن قدرت یا انرژی جسمی کم است.
The state or condition of lacking physical strength or energy.
«بعد از بیماری، احساس ضعف زیادی داشت.»
“After the illness, he felt great weakness.”
«او از ضعف در پاهایش شکایت داشت.»
“She complained of weakness in her legs.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. هنگام تأکید بر آسیبپذیری جسمی به جای weakness استفاده میشود، مخصوصاً در مورد سالمندان.
Formal. Can replace 'weakness' when emphasizing physical fragility, especially in older people or health contexts.
رسمی/پزشکی. بیشتر در زمینههای پزشکی به جای ضعف شدید به کار میرود.
Formal/medical. Used mostly in health or medical contexts as a synonym for severe weakness.
نقطه ضعف یا کمبود در خلقوخو یا کیفیت یک چیز یا شخص.
A fault or weakness in character or quality.
«نقطه ضعف او بیصبری است.»
“His weakness is impatience.”
«این طرح چند نقص دارد.»
“The plan has a few weaknesses.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً در صحبت درباره عیوب اشیاء یا افراد جایگزین weakness میشود.
Common. Can often replace 'weakness' when talking about faults or imperfections in objects or people.
رسمی. معمولاً درباره کمبودهای شخصیتی به کار میرود.
Formal. Generally used in referring to personal faults or deficiencies.
متضادها
علاقه یا گرایش قوی نسبت به چیزی، معمولاً با اشاره به یک نقطه ضعف کوچک.
A strong liking or tendency toward something, often implying a minor fault.
«او تمایل زیاد به شکلات دارد.»
“He has a weakness for chocolate.”
«تمایل او به تجملات معروف است.»
“Her weakness for luxury is well known.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره/غیررسمی. گاهی به جای weakness به معنی علاقه به کار میرود اما بار مثبتتری دارد.
Common/informal. Can sometimes replace 'weakness' when meaning a liking, but usually more positive and less about fault.
رسمی. بیشتر برای ابراز محبت و علاقه به کار میرود تا اشاره به ضعف.
Formal. Used mainly for feelings of liking rather than faults.