weaponless
بدون داشتن یا حمل هیچ سلاحی؛ عاری از سلاح.
Not having or carrying any weapons; unarmed.
«دهقانان در برابر مهاجمان بیسلاح بودند.»
“The villagers were weaponless against the invaders.”
«او هنگام حمله ناگهانی بدون سلاح گرفتار شد.»
“He was caught weaponless during the sudden attack.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی بر نداشتن سلاح تاکید شود قابل جایگزینی است؛ unarmed رایجتر است، مثل «مدنیان بیسلاح».
Common. Interchangeable with 'weaponless' when emphasizing lack of weapons; 'unarmed' is more frequent and general, e.g. 'unarmed civilians.'
رایج. بر ناتوانی در دفاع به دلیل نداشتن سلاح تاکید میکند؛ همیشه قابل جایگزینی با weaponless نیست.
Common. Emphasizes inability to defend, often due to lack of weapons; not always fully interchangeable with 'weaponless' as it focuses on vulnerability more.