abandonment
عمل رها کردن یا ترک کامل چیزی یا کسی بدون قصد بازگشت.
The act of leaving something or someone behind completely, without intending to return.
«خانه بعد از سالها ترک به خرابی افتاد.»
“The house fell into ruin after years of abandonment.”
«کنار گذاشتن پروژه تصمیم سختی بود.»
“Abandonment of the project was a hard decision.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معنای مشابه ولی بیشتر در زمینه نظامی یا خیانت کاربرد دارد؛ 'فرار از جایگاه' مناسب است ولی برای کودک 'ترک' بیشتر استفاده میشود.
Formal. Similar meaning but often used for military contexts or betrayal; 'desertion of post' fits but 'abandonment of child' is more common.
ادبی/رسمی. تاکید بر رها کردن عمدی و اغلب با بار عاطفی، کمتر در گفتگوهای روزمره به کار میرود.
Literary/formal. Emphasizes deliberate giving up, often with strong emotional tone; less common in everyday talk.
متضادها
نبود کنترل یا محدودیت که معمولا به رفتارهای بیپروا یا رها شده منجر میشود.
A reckless lack of restraint or control, often leading to wild or uninhibited behavior.
«با بیپروا رقصید و در موسیقی غرق شد.»
“She danced with complete abandonment, losing herself in the music.”
«رها شدن او در برابر احساسات همه را متعجب کرد.»
“His abandonment to emotion surprised everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. بر رفتار بیدقت یا ناپخته تمرکز دارد؛ معمولاً در زمینه خطر یا ریسک قابل جایگزینی است.
Common. Focuses on careless or unwise behavior; often interchangeable in contexts about danger or risk-taking.
غیررسمی/ادبی. بر رفتار غیرقابل کنترل یا رام نشده تاکید دارد؛ نسبت به معنای رهاشدگی کمتر دقیق است.
Informal/literary. Emphasizes uncontrolled or untamed behavior; less precise synonym for abandonment in sense of lack of restraint.