bark
لایه خارجی و محافظ که تنه و شاخههای درخت را پوشش میدهد.
The outer protective covering of a tree’s trunk and branches.
«پوست درخت زبر و ضخیم بود.»
“The bark of the tree was rough and thick.”
«پرندگان اغلب زیر پوست درخت پنهان میشوند.»
“Birds often hide under tree bark.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. لایه بیرونی محافظ مشابه، ولی بیشتر برای میوهها بهکار میرود، مثل پوست پرتقال.
Everyday. Similar protective outer layer, but mainly for fruits rather than trees — 'orange rind' is common, 'tree rind' is not.
رسمی/متداول. برای لایه سخت خارجی آجیل یا جانوران استفاده میشود، نه برای پوست درخت.
Formal/common. Used for outer hard layers of nuts or animals rather than trees — 'shell of a nut', not for tree bark.
متضادها
صدایی کوتاه، تیز و بلند دادن، معمولا صدای سگ.
To make a short, sharp loud sound, especially a dog’s voice.
«سگ با صدای بلند به غریبه پارس کرد.»
“The dog barked loudly at the stranger.”
«اینقدر پارس نکن؛ مزاحم است.»
“Don’t bark so much; it’s disturbing.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولا صدای کوتاه و تیز که درد یا تعجب را نشان میدهد؛ فقط در همین معنا جایگزین bark میشود.
Everyday. Usually a sharp, quick cry that expresses pain or surprise; can replace 'bark' only in that emotional, sharp sound context.
روزمره. صدای بلند و طولانی که سگها یا گرگها میدهند؛ با صدای کوتاه bark قابل تعویض نیست.
Everyday. A longer, mournful sound often made by dogs or wolves; not interchangeable with bark for short sharp sounds.
متضادها
صدای کوتاه و تیز که برخی حیوانات، بهویژه سگها، تولید میکنند.
A short, sharp cry or sound made by some animals, especially dogs.
«دیشب صدای پارس بلندی شنیدیم.»
“We heard a loud bark last night.”
«صدای پارس بچهها را ترساند.»
“The bark startled the children.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. صدای کوتاه و تیز شبیه پارس، معمولا از سگهای کوچک؛ فقط در مکالمه غیررسمی جایگزین bark میشود.
Informal. A high-pitched, quick bark-like sound, often by small dogs; can replace bark only in informal or casual speech.