حالت بیحوصلگی و خستگی ذهنی وقتی چیزی جذاب یا هیجانانگیز نیست.
The state of feeling uninterested and tired of something because it is not exciting or stimulating.
«او در طول سخنرانی طولانی احساس بیحوصلگی شدیدی داشت.»
“She felt a deep boredom during the long lecture.”
«بیحوصلگی میتواند باعث بیقراری و حواسپرتی شود.»
“Boredom can make people restless and distracted.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/آکادمیک. در نوشتار یا سخنرانی جدی کاربرد بیشتر دارد و کمتر در مکالمه روزمره به جای boredom استفاده میشود.
Formal/academic. Mostly interchangeable with 'boredom' but used more in writing or serious speech, less in everyday conversation.
متداول. بیشتر به تکراری و یکنواخت بودن اشاره دارد که باعث خستگی میشود، گاهی قابل جابجایی ولی تمرکز بر تکرار دارد.
Common. Refers more to repetitive dullness causing boredom, so often interchangeable but more about sameness over time.