broker
شخصی که معامله یا فروش را بین خریدار و فروشنده سازماندهی و مدیریت میکند، معمولاً در زمینه مالی یا املاک.
A person who arranges and negotiates deals or sales between buyers and sellers, often in finance or real estate.
«او به عنوان کارگزار بورس در نیویورک کار میکند.»
“She works as a stock broker in New York.”
«دلال معامله فروش خانه را سریع انجام داد.»
“The broker arranged the sale of the house quickly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بافت کسبوکار گاهی با broker قابل تعویض است ولی agent معنای وسیعتری دارد.
Common. Often used interchangeably with broker in business contexts but 'agent' can have a broader meaning including personal representation.
رایج. بیشتر به فروشنده اشاره دارد و همیشه قابل جایگزینی نیست.
Common. Emphasizes the selling aspect more than arranging deals; not always interchangeable.
متضادها
سازماندهی یا مذاکره برای انجام معامله یا توافق بین طرفها.
To arrange or negotiate deals or agreements between parties.
«او میانجیگری معامله بین دو شرکت را انجام داد.»
“He brokered a deal between the two companies.”
«آنها مذاکرات صلح را با موفقیت سازماندهی کردند.»
“They brokered peace talks successfully.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر برای حل اختلافات به کار میرود و در فروش تجاری همیشه جایگزین نیست.
Formal. Often used when settling disputes, not exactly interchangeable in commercial sales.
رایج. معنای مشابه دارد ولی همیشه به عنوان واسطه عمل نمیکند.
Common. Similar meaning but negotiation might not always involve acting as a broker between two parties.