displeasure
احساس ناراحتی یا ناخوشایندی که به خاطر چیزی ناخوشایند به وجود میآید.
A feeling of annoyance or unhappiness caused by something unpleasant.
«ناراحتی او پس از جلسه واضح بود.»
“His displeasure was clear after the meeting.”
«او وقتی ایدهاش رد شد، ناراحتی نشان داد.»
“She showed displeasure when her idea was rejected.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. موقع اشاره به نارضایتی کلی جایگزین displeasure میشود. مثلاً discontent among workers مناسب است ولی discontent درباره یک اشتباه کوچک کمی نامأنوس است.
Common. Can replace displeasure when referring to general unhappiness or dissatisfaction. For example, 'discontent among workers' works but 'discontent about a small mistake' might sound less natural.
روزمره. وقتی قصد تاکید بر اذیت شدن باشد با displeasure جا به جا میشود. مثلاً her annoyance was obvious در مکالمات عادی بهتر از her displeasure است.
Everyday. Interchangeable with displeasure when emphasizing irritation. 'Her annoyance was obvious' fits better than 'her displeasure' in casual contexts.