disrepute
حالتی که در آن به خاطر سابقه بد، اعتبار یا احترام فرد یا چیزی خدشهدار شده باشد.
The state of being held in low esteem or disgrace because of bad reputation.
«این رسوایی باعث بدنامی شرکت شد.»
“The scandal brought the company into disrepute.”
«او سخت تلاش کرد تا آبروی از دست رفته خانوادهاش را بازگرداند.»
“He worked hard to restore his family's disrepute.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. واژهای قوی برای شهرت بد به خاطر رفتارهای جدی یا رسوایی؛ شدت بیشتری نسبت به disrepute دارد.
Formal. A strong word implying very bad reputation, often from serious wrongdoing or scandal; more intense than 'disrepute'.
رسمی/آکادمیک. تاکید بر شرم اجتماعی یا بدنامی که به شخص یا گروهی نسبت داده میشود؛ الزاماً درباره شهرت کلی نیست.
Formal/academic. Focuses on social shame or disgrace attached to a person or group; not always about general reputation.