حالت یا وضعیتی که در آن چیزی وجود ندارد؛ خالی بودن.
The state or condition of containing nothing; being empty.
«خالی بودن اتاق باعث شد احساس تنهایی کند.»
“The emptiness of the room made her feel lonely.”
«او به تهی بودن پیش رویش زل زد.»
“He stared into the emptiness before him.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر برای فضاها یا موقعیتها به جای emptiness به کار میرود، مثلاً vacancy در اتاق، کمتر برای زمینههای احساسی.
Formal. Interchangeable with 'emptiness' mostly for spaces or positions—'vacancy in the room' fits; less so for emotional contexts.
رسمی/ادبی. برای فضاهای بزرگ یا انتزاعی خالی، هم فیزیکی و هم احساسی، کاربرد دارد و میتواند جایگزین emptiness شود.
Formal/literary. Used for large or abstract empty spaces, sometimes physical or emotional; can replace emptiness in those contexts.
احساس تنهایی یا فقدان معنا؛ وضعیتی احساسی از تهی بودن درون.
A feeling of loneliness or lack of meaning; an emotional state of being empty inside.
«بعد از آن شکست، او احساس تهی بودن عمیقی درون خود داشت.»
“After the loss, he felt a deep emptiness inside.”
«او تلاش کرد تهی بودن را با سرگرمیهای جدید پر کند.»
“She tried to fill the emptiness with new hobbies.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. اغلب برای خلأ احساسی به کار میرود؛ میتواند در بحث احساس فقدان یا بیمعنایی جایگزین emptiness شود.
Formal/literary. Often used for emotional emptiness; can replace 'emptiness' when discussing feeling of loss or meaninglessness.
روزمره. مرتبط است ولی به تنهایی اشاره دارد؛ گاهی وقتی بر انزوا تأکید باشد میتواند جایگزین emptiness شود.
Common. Related but more specific to being alone; can sometimes replace emptiness when emphasizing social isolation.