exception
شخص یا چیزی که از یک بیان کلی مستثنی است یا قانون را رعایت نمیکند.
A person or thing that is excluded from a general statement or does not follow a rule.
«تمام دانشآموزان باید حاضر باشند، بدون استثناء.»
“All students must attend, with no exceptions.”
«این قانون چند استثناء برای مواقع اضطراری دارد.»
“This law has some exceptions for emergencies.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینههای حقوقی یا رسمی که چیزی عمداً حذف شده، جایگزین exception میشود؛ مانند exclusion clause در مقابل exception clause.
Formal. Interchangeable with 'exception' mainly in legal or formal contexts where something is deliberately left out. For example, 'exclusion clause' vs 'exception clause'.
رسمی/فنی. به چیزی گفته میشود که از حالت عادی خارج است ولی معمولاً به معنی نقص یا بینظمی است نه صرفاً استثناء.
Formal/technical. Refers to something that deviates from the norm but usually implies a fault or irregularity, not just an exclusion.