explosive
قادر یا مستعد ترکیدن ناگهانی و ایجاد انرژی و نیروی شدید و انفجاری
Able or likely to burst apart violently, causing a sudden release of energy and force.
«ماده انفجاری باید با احتیاط جابجا شود.»
“The explosive material must be handled with care.”
«او خلقوخوی انفجاری دارد که ناگهان برافروخته میشود.»
“He has an explosive temper that can flare up suddenly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اشاره به چیزی دارد که ناگهان تغییر میکند یا خطرناک است، مخصوصاً مواد شیمیایی. در زمینه مواد ناپایدار قابل تعویض است.
Formal. Indicates something prone to sudden change or danger, often chemical substances. Used interchangeably when discussing unstable materials.
فنی/رسمی. عمدتاً به موادی گفته میشود که به آسانی آتش میگیرند، ولی لزوماً انفجاری نیستند. در کل متنها جایگزین کامل نیست.
Technical/formal. Refers mainly to materials that can catch fire easily, not necessarily explosively. Not fully interchangeable in general contexts.
متضادها
ماده یا دستگاهی که قادر به ایجاد انفجار شدید و ناگهانی است
A substance or device that can cause a violent burst or explosion.
«پلیس یک ماده منفجره در خودرو پیدا کرد.»
“The police found an explosive hidden in the car.”
«قبل از خرابکردن، مواد منفجره را بهطور ایمن دور انداختند.»
“They safely disposed of the explosives before demolition.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. نوعی دستگاه انفجاری برای ایجاد تخریب، معمولاً به سلاحها اشاره دارد.
Common. A type of explosive device designed to cause destruction, often used specifically for weapons.
فنی. به مقدار معینی از مواد منفجره اشاره دارد، معمولاً در تخریب و معدنکاوی.
Technical. Refers to a measured amount of explosive material, often in demolition and mining contexts.