finite
دارای حدود و نهایت؛ نامحدود نیست.
Having limits or bounds; not infinite.
«منابع موجود محدود هستند و باید بهخوبی استفاده شوند.»
“The resources available are finite and should be used wisely.”
«زمان ما روی زمین محدود است، پس بهترین استفاده را از آن بکنید.»
“Our time on earth is finite, so make the most of it.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً در تاکید بر محدودیتها به جای finite استفاده میشود، مثلا limited time و finite time هر دو به محدود بودن اشاره دارند.
Common. Often used interchangeably with 'finite' when emphasizing bounds or restrictions. For example, 'limited time' and 'finite time' both imply a restriction.
رسمی. به معنای داخل محدوده بودن است و بیشتر در ریاضیات یا زمینههای انتزاعی استفاده میشود، کمتر در مکالمه معمول.
Formal. Means contained within limits, often in mathematical or abstract contexts. Less common in everyday usage compared to 'finite'.