کیفیتی که نشاندهنده سطح صاف و بدون برآمدگی یا انحنا است.
The quality of having a level, even surface without bumps or curves.
«صاف بودن میز آن را برای نقاشی عالی کرد.»
“The flatness of the table made it perfect for drawing.”
«تخت بودن زمین باعث آسانی کشاورزی شد.»
“The flatness of the land made farming easier.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینههای فنی یا ساختمانی استفاده میشود؛ وقتی منظور سطوح صاف دقیق است جایگزین flatness میشود.
Formal. Mainly used in technical or construction contexts; can replace 'flatness' when describing even surfaces precisely.
روزمره. زمانی که به یکنواختی سطح توجه داشته باشیم جایگزین flatness میشود؛ برای سطوح کاملاً تخت کمتر کاربرد دارد.
Common. Interchangeable with 'flatness' when emphasizing uniformity of surface; less used for completely flat geometric planes.
کمبود تنوع یا هیجان؛ یکنواختی یا کسلکننده بودن در خصوصیت یا صدا.
Lack of variation or excitement; dullness in character or sound.
«یکنواختی صدایش سخنرانی را خستهکننده کرد.»
“The flatness of his voice made the speech boring.”
«او از یکنواختی داستان فیلم شکایت داشت.»
“She complained about the flatness of the movie plot.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معمولاً برای کمبود روشنایی یا جذابیت استفاده میشود؛ وقتی حالت یا صدا کسلکننده است جایگزین flatness میشود اما برای سطوح فیزیکی نه.
Common. Often used for lack of brightness or interest; can replace 'flatness' when describing dull character or sounds but not physical surfaces.
معمولی. برای توصیف شرایط تکراری یا بدون تغییر به کار میرود؛ هنگام اشاره به یکنواختی در حالت یا صدا جایگزین flatness میشود.
Common. Used to describe repetitive or unvaried situations; interchangeable with 'flatness' when expressing dullness in moods or sounds.