freedom
وضعیتی که در آن فرد بدون محدودیت یا کنترل بیرونی میتواند آزادانه عمل، صحبت یا فکر کند.
The state of being free to act, speak, or think without external restrictions or control.
«مردم برای آزادی از ستم مبارزه میکنند.»
“People fight for freedom from oppression.”
«آزادی بیان یک حق اساسی بشر است.»
“Freedom of speech is a basic human right.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای سیاسی یا قانونی تقریبا به جای freedom به کار میرود اما برای حسهای شخصی یا انتزاعی کمتر استفاده میشود.
Formal. Generally interchangeable with 'freedom' in political or legal contexts, e.g. 'civil liberties', but less common for personal or abstract senses.
روزمره/رسمی. بیشتر به خودگردانی کشور یا فرد اشاره دارد و نه آزادی کلی؛ مثلا freedom of speech متفاوت است با national independence.
Everyday/formal. Often refers to a nation or individual’s self-governance rather than general freedom; 'freedom' is broader, e.g. 'freedom of speech' vs. 'national independence'.
متضادها
حالت رهایی از زندان، بردگی یا محدودیتهای جسمانی.
The condition of being free from imprisonment, slavery, or physical restraint.
«پس از سالها اسارت، زندانیان بالاخره آزاد شدند.»
“After years in captivity, the prisoners finally gained their freedom.”
«آزادی از بردگی یکی از آرزوهای اساسی انسانی است.»
“Freedom from slavery is a fundamental human aspiration.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. بیشتر روی رهایی فعال یا نجات از اسارت تاکید دارد؛ معمولا در موارد فرار جسمانی جایگزین freedom میشود.
Formal/literary. Emphasizes active release or rescue from confinement; interchangeable with 'freedom' mostly in contexts of physical escape.