شخصی که به دیگران آسیب یا صدمه وارد میکند.
A person who causes harm or injury to others.
«پلیس به سرعت آسیبرسان را گرفت.»
“The police caught the harm-doer quickly.”
«آسیبرسان باید مسئول خسارت وارده باشد.»
“A harm-doer must be held responsible for the damage caused.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در متون حقوقی یا اخلاقی جایگزین harm-doer میشود، مثلاً «خطاکار مجازات شد.» عمدتاً به آسیب جسمی اشاره ندارد.
Formal. Can replace 'harm-doer' in legal or moral contexts, e.g. 'the wrongdoer was punished.' Does not emphasize physical harm specifically.
رسمی/روزمره. معمولاً به کسی که قانون یا قواعد را میشکند اشاره دارد. در مواردی که آسیب غیرقانونی باشد به جای harm-doer استفاده میشود.
Common/formal. Often refers to someone who breaks rules or laws. Can replace 'harm-doer' when harm is illegal or against rules.