ignorance
حالت ناآگاهی یا نداشتن دانشی درباره موضوعی خاص.
The state of lacking knowledge or awareness about something.
«نادانی او درباره قوانین مشکلساز شد.»
“His ignorance about the rules caused problems.”
«او از ناآگاهیاش درباره موضوع اعتراف کرد.»
“She admitted her ignorance on the subject.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی فقط ندانستن مدنظر است و بار منفی نیست جایگزین ignorance میشود. کمتر بار احساسی یا قضاوتی دارد.
Common. Can replace ignorance when referring simply to not knowing something without blame, e.g. 'unawareness of risks'. Less emotional or judgmental than ignorance.
غیررسمی. وقتی معصومیت یا کمتجربگی مدنظر است به جای ignorance به کار میرود، اما بیشتر به بیگناهی اشاره دارد.
Informal. Sometimes used interchangeably with ignorance when implying innocence or lack of experience, e.g. 'naivety about the world'. However, naivety highlights innocence more.