improvisation
عمل خلق یا اجرا کردن چیزی به صورت بداهه و بدون آمادگی قبلی.
The act of creating or performing something spontaneously without preparation.
«بداههپردازی بازیگر، طنز زیادی به نمایش افزود.»
“The actor’s improvisation brought a lot of humor to the play.”
«موسیقیدانان جاز اغلب در اجراها به بداههنوازی متکی هستند.»
“Jazz musicians often rely on improvisation during performances.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. عمدتاً در موسیقی یا سخنرانی کاربرد دارد؛ نسبت به improvisation کمتر رایج است؛ مناسب اجراهای هنری بدون تمرین.
Formal. Mostly used in music or speech contexts; often interchangeable but less common than improvisation; suitable for artistic performances without rehearsal.
غیررسمی. بیشتر در صحبت یا بازیگری به جای improvisation به کار میرود؛ زمانی استفاده میشود که فرد بدون آمادگی چیزی اضافه میکند.
Informal. Interchangeable with improvisation mainly in speech or acting contexts; commonly used when someone spontaneously adds dialogue or action.