incapacity
وضعیتی که در آن فرد بهدلیل ضعف جسمی یا ذهنی قادر به انجام کاری نیست.
The state of being unable to do something physically or mentally
«ناتوانی او برای کار کردن توسط پزشکان تأیید شد.»
“His incapacity to work was confirmed by doctors.”
«ناتوانی ذهنی بیمار تصمیمگیری را دشوار کرده بود.»
“The patient's mental incapacity made decision-making difficult.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/رسمی. معمولاً در متون پزشکی یا حقوقی استفاده میشود و هنگام اشاره به ناتوانی معمولاً قابلجایگزینی است.
Common/formal. Often used in medical or legal contexts and generally interchangeable with incapacity when referring to inability to function normally. 'Disability benefits' vs. 'incapacity benefits' are similar but may differ by region.
رایج/رسمی. کلیتر است و به هر نوع ناتوانی اشاره دارد، همیشه در زمینههای حقوقی یا پزشکی قابل تعویض نیست.
Common/formal. More general and can refer to any lack of ability, not limited to physical or mental conditions. Not always interchangeable with 'incapacity' when a legal or medical context is intended.